thuiskomst toen

Op 21 oktober 1944 geeft Aken zich na hevige strijd over.

De weken daarna kunnen de inwoners van Kerkrade langzaam terugkeren, zij het met een officiële vergunning.

Bij thuiskomst vindt de een zijn huis ongeschonden terug. De ander treft een ravage aan: Duitse soldaten en leden van de Ordedienst hebben huisgehouden en geplunderd. Bij de een gaat het om etenswaren die gebruikt zijn door achterblijvers, en die achteraf netjes terugbetaald worden. Bij de ander is alles van waarde verdwenen. Sommige teruggekeerden vinden hun huis zelfs helemaal met de grond gelijk gemaakt.

Thuiskomst nu

Volgens de VN Vluchtelingenorganisatie UNHCR keerden in 2018 wereldwijd bijna 600.000 vluchtelingen terug naar huis.

Wie niet terug kan, probeert elders een leven op te bouwen en een nieuw thuis te creëren. Ze moeten helemaal opnieuw beginnen, of ze nu dokter of advocaat zijn, bouwvakker of verpleger. Ze moeten de taal leren, een sociaal netwerk opbouwen en diploma’s halen om aan het werk te kunnen..

(Cijfers: VN Vluchtelingenorganisatie UNHCR)

Heeft u zelf een vluchtverhaal?

Heeft u verhalen, foto’s, films of andere materialen over de evacuatie van Kerkrade of over de opvang in het heuvelland in 1944?

Bent u als vluchteling naar Nederland gekomen en wilt u uw verhaal delen?

Wat heeft die gebeurtenis met u of uw familie gedaan?

Wij maken uw ervaringen graag toegankelijk voor een breed publiek.

Neem contact op wanneer u meer wilt weten of wilt deelnemen aan dit project.

Marlie Koonen-Vincken stelde een gedenkboek samen over de evacuatie voor Heemkundevereniging Mechelen:

“Als je de kranten van eind 1944 leest kom je hartverscheurende advertenties tegen. Men is tijdens de evacuatie spullen kwijtgeraakt: ‘kleding in een wit laken gewikkeld’. Er worden spullen gevonden: ‘bruine rechter jongensschoen te Imstenrade’. Contact gezocht met vermiste familie, enz.

De vele dankbetuigingen spreken voor zich.”

Sjef Franssen:

‘Bij mijn ouders is een familie Arets uit Kerkrade geëvacueerd geweest. Een gezin van zeker zes personen met o.a. dochter Keetje en zoon Paul (later trainer van een voetbalclub uit Kerkrade) en ook een vriend van een van de dochters. Het is oogsttijd en iedereen helpt mee appels plukken; alleen de vriend vertikt het om te helpen.’